Landscape Paintings

The beauty of the Greek landscape and the special place of origin of the artist, Lesvos, have been and are inexhaustible sources of inspiration. In this section are collected and presented selected works of topographies from various artistic periods through which passed the artist up until now. The display of the landscape paintings is embellished with reviews from great professors of fine arts.

 

Τοπιογραφίες

Η ομορφιά του Ελλαδικού τοπίου και του ιδιαίτερου τόπου καταγωγής του καλλιτέχνη, η Λέσβος, αποτέλεσαν και αποτελούν αστείρευτες πηγές έμπνευσης. Σε αυτήν την ενότητα εκτείνονται επιλεγμένα έργα τοπογραφιών και από διάφορες καλλιτεχνικές περιόδους μέσα από τις οποίες πέρασε το έργο του μέχρι σήμερα.  Η παράθεση των έργων διανθίζεται από κριτικές σπουδαίων καθηγητών κριτικών τέχνης.

"Lesvos, the island where Athineos was born and grew, is for the painter a place to which he returns often. This return is not typical visits to his birthplace but fruitful contact that pervades with fertility his art. ... In the lesbian themes of Athineos, experiential contacts with the fatherland assure the painting that guarantees the validity of the different aspects of the island. It worth mentioning that in the landscape paintings of the artist are concealed traits of the topographical tradition that was formed under the influence of old travelers, ardent admirers of Lesbos. Barely noticeable is this effect as it is assimilated by the topographic vision of Athineos, assisted here by his robust personal idiom. He creates autonomous, independent topographies and his genre paintings and compositions, hiring and understanding which does not require the viewer expertise in the landscape and people of Lesbos. The works thus exceed the simple recording of the reality and gain wider appeal. ... »

Source: Loupas, Socrates, 2014, "Aspects of Lesvos painting of Stratis Athineos" Lesbian Calendar 2014: Letters Arts Culture, Edited by Panagiotis Scordas, Publication Aiolida.

 

«Στη Λέσβο, το νησί όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Αθηναίος, ο ζωγράφος επιστρέφει συχνά. Αυτές οι επάνοδοι δεν είναι τυπικές επισκέψεις στο γενέθλιο τόπο αλλά επαφή ζείδωρη που διαποτίζει γόνιμα την τέχνη του. … Στη λεσβιακή θεματογραφία του Αθηναίου, η βιωματική επαφή με την πατρώα γη παρέχει τη σιγουριά της γραφής που εγγυάται την εγκυρότητα των όψεων του νησιού. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην τοπιογραφία του καλλιτέχνη υποκρύπτονται επιβιώσεις από την τοπογραφική παράδοση που σχηματίσθηκε υπό την επίδραση των παλαιών περιηγητών, ένθερμων θαυμαστών της Λέσβου. Ελάχιστα αισθητή η επίδραση έχει αφομοιωθεί από το τοπογραφικό όραμα του Αθηναίου, επικουρούμενο εδώ από το ρωμαλέο προσωπικό του ιδίωμα. Ο ίδιος δημιουργεί αυτόνομες, αυτοτελείς τοπιογραφικές και ηθογραφικές συνθέσεις, η πρόσληψη και κατανόηση των οποίων δεν απαιτούν από τον θεατή ειδικές γνώσεις για την τοπιογραφία και τους ανθρώπους της Λέσβου. Τα έργα υπερβαίνουν έτσι την απλή καταγραφή της συγκεκριμένης πραγματικότητας και αποκτούν ευρύτερη απήχηση. …»

 

Πηγή: Λούπας, Σωκράτης, 2014, «Όψεις της Λέσβου στη ζωγραφική του Στρατή Αθηναίου», Λεσβιακό Ημερολόγιο 2014: Γράμματα Τέχνες Πολιτισμός, Επιμέλεια: Παναγιώτης Σκορδάς, Εκδόσεις Αιολίδα.

 

"... The Reapers, the sowers, the fishermen are only archetypes of man struggling hard for survival. They are illustration of the eternal human race lived in an allegorical level, with the symbol of the animal, and in a realistic level, with models the farmer, the fisherman and the boat builder. Because, despite the clear reference to the landscape and people of Mytilene, the performance itself, with the passage from concrete to abstract, to the commutation of the landscape in a vector of emotional tension, releases the subject from the narrow, specific character of landscape painting or his genre painting scenes and highlights Athineo as a celebrator of human nature. ... »


Source: Moshonas, Spiro, 2009, in the exhibition catalog, Stratis Athineos, Stratis Athineos: in retrospect, Municipal Gallery of Piraeus.

 

«… Οι θεριστές, οι σπορείς, οι αλιείς του δεν αποτελούν παρά αρχέτυπα του ανθρώπου που αγωνίζεται σκληρά για την επιβίωσή του. Δεν πρόκειται παρά για την απεικόνιση του αέναου ανθρώπινου αγώνα που βιώνεται σε αλληγορικό επίπεδο, με σύμβολο το ζώο, και σε ρεαλιστικό, με πρότυπο τον αγρότη, τον ψαρά και τον ναυπηγό. Γιατί, παρά τη σαφή αναφορά στο τοπίο και τους ανθρώπους της Μυτιλήνης, η ίδια η απόδοση, με το πέρασμα από το συγκεκριμένο στο αφηρημένο, με την αναγωγή του τοπίου σε φορέα συναισθηματικής έντασης, αποδεσμεύει το θέμα από το στενό, ειδικό χαρακτήρα της τοπιογραφίας ή της ηθογραφικής σκηνής και αναδεικνύει τον Αθηναίο σε υμνητή της ανθρώπινης φύσης. …»

 

Πηγή: Μοσχονάς, Σπύρος, 2009,  στον Κατάλογος έκθεσης, Στρατής Αθηναίος, Στρατής Αθηναίος: μια αναδρομή, Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά.

 

 

press to zoom

press to zoom

press to zoom

press to zoom